पदयात्रा
लांबच्या अंतरावरून पायी केलेली तीर्थयात्रा — दिवस किंवा आठवडे रस्ता चालणे; शेवटी एका मंदिराच्या पायऱ्या चढण्याहून वेगळी गोष्ट.
या प्रथेचे स्पष्टीकरण एकापेक्षा जास्त वर्णने देतात. ती वेगवेगळी असल्यामुळे वेगवेगळी दिली आहेत — त्यांची एकच कथा केली तर अस्तित्वात नसलेले एकमत निर्माण केल्यासारखे होईल.
वारी दोन संतांच्या समाधिस्थानांपासून सुरू होते — आळंदी येथील ज्ञानेश्वर आणि देहू येथील तुकाराम — आणि त्यांच्या पादुका पालख्यांतून पंढरपूरला नेते. वारकरी दिंडीतून चालतात; प्रत्येक मार्गावर दोनशेहून अधिक दिंड्या असतात, आणि प्रत्येकीत एक ते पाचशे लोक असतात. ते तुळशीच्या माळा घालतात आणि अभंग गातात. प्रवासाला एकवीस दिवस लागतात आणि तो आषाढातील एकादशीला संपतो.
राज्य पारंपरिक मार्गाचे वर्णन पेरूर तोडू, कालकेट्टी, अळुदा नदी आणि पंपा मार्गे जंगल आणि डोंगरवाटांमधून सुमारे एकसष्ट किलोमीटरचा ट्रेक असे करते. शेवटच्या अठरा पायऱ्यांहून ही वेगळी गोष्ट आहे; तेच दस्तऐवज त्यांचा स्वतंत्रपणे विचार करतात आणि त्यांच्यासाठी इरुमुडीची अट ठेवतात.
तुम्ही वाहनाने न जाता मंदिरापर्यंत चालत जाता — दिवस किंवा आठवडे, गटाने, गात गात.