सोमाचा शाप आणि वाढणारा चंद्र
सोम, म्हणजे चंद्र, याला शाप मिळतो आणि तो आपले तेज गमावतो. तो प्रभासला जातो, सरस्वती नदी समुद्राला मिळते तिथे स्नान करतो, आणि त्याचा प्रकाश परत येईपर्यंत इथे शिवाची उपासना करतो.
हे निवारण अंशतः आहे. या कथेत चंद्रकलांच्या चक्राचे हेच स्पष्टीकरण आहे: चंद्र कायमचा विझत नाही किंवा कायमचा पूर्ववत होत नाही, तर घटतो आणि वाढतो.
या प्रसंगावरून स्थळाला त्याचे नाव मिळते — सोमनाथ, सोमाचा स्वामी. ज्ञानसंहिता ही कथा आणि ज्योतिर्लिंगांची गणना एकत्र देते.
शापाभोवतीची अधिक सविस्तर पौराणिक चौकट — तो कोणी दिला आणि का — इथे सांगितलेली नाही, कारण ती आम्हाला अजून कोणत्याही प्राथमिक ग्रंथात सापडलेली नाही; वेगवेगळ्या कथनांमध्ये त्याची परिस्थिती वेगवेगळी आहे.
हे वर्णन कुठून आले
- पुराण: Shiva Purana, Jnanasamhita 13
- अभ्यास: Romila Thapar, Somanatha: The Many Voices of a History, Penguin, 2004, pp. 18, 23–24