काशीतील गौरीचे मुख
देवी भागवत पुराण कथेची सुरुवात सतीच्या जन्माने करते. देवीच्या कृपेने ती प्रजापती दक्षाची मुलगी म्हणून जन्मते, आणि दक्ष तिला शिवाला देतो. अडचण एका हारापासून सुरू होते. दुर्वास ऋषी दक्षाला देवीने आशीर्वादित केलेला एक हार देतात, आणि या प्रसंगाचा शेवट दक्षाने शिवाची निंदा करण्यात होतो. पतीशी निष्ठा राखत सती योगाग्नीत स्वतःला जाळून घेते.
शिव दक्षाचा यज्ञ उद्ध्वस्त करतात. मग ते सतीचे शरीर खांद्यावर घेऊन देशोदेशी भटकतात. त्यांना थांबवण्यासाठी विष्णू आपल्या बाणांनी त्या शरीराचे तुकडे करतात. पुराण म्हणते, जिथे जिथे एखादा तुकडा पडतो, तिथे देवीचे पीठ असते.
मग पुराण पीठांची यादी देते, आणि काशीबद्दल म्हणते: "गौरीचे मुख काशीत पडले; तिथे ती विशालाक्षी या नावाने प्रसिद्ध आहे." हे नाव त्या भागाला साजेसे आहे. विशालाक्षी म्हणजे विशाल डोळ्यांची देवी, आणि या वृत्तांतात काशी तिचे मुख जपते.
नगरीतील देवस्थानांचा नकाशा मांडणारा स्कंद पुराणाचा काशी खंड पतनाची कथा सांगत नाही, पण तिचे स्थान ठरवतो. "इच्छित गोष्टी देणारी महान देवी" विशालाक्षी विशाल तीर्थाजवळ प्रतिष्ठित आहे. त्या तीर्थात स्नान करून तिला नमस्कार करणाऱ्या भक्ताला संपत्ती आणि कीर्ती मिळते. ग्रंथ धूप, दीप आणि माळांनी तिची पूजा, आणि भाद्रपदातील एका तिथीला तिच्याजवळ रात्रीचे जागरण सांगतो. तो विश्वभुजा या गौरीच्या एका रूपालाही तिच्यासमोर स्थान देतो.
हा प्रसंग देवीचे नाव, आणि मुख्यतः शिवाची नगरी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या शहरात तिचे देवस्थान शक्तिपीठ म्हणून का गणले जाते, हे स्पष्ट करतो.
इतरत्र वेगळ्या प्रकारे सांगितले जाते. हे वर्णन याच पानावर दिलेल्या “सतीच्या कानातील रत्न” शी जुळत नाही. आम्ही प्रत्येक वर्णन त्याची स्वतःची परंपरा सांगते तसे सांगतो, आणि त्यांच्यात निवड करत नाही.
हे वर्णन कुठून आले
- पुराण: Devi Bhagavata Purana, Book 7, ch. 30, tr. Swami Vijnanananda sacred-texts.com
- पुराण: Skanda Purana, Kashi Khanda, Uttarardha, ch. 70 ('Establishment of the Deities'), vv. 4–6, 10–17, 22 wisdomlib.org