त्रिशूलावरील नगरी
नुकतेच अस्तित्वात आलेले प्रकृती आणि पुरुष विचारतात की त्यांनी तपश्चर्या कुठे करावी. शिवाकडून आलेली एक वाणी त्यांना तप करायला सांगते, आणि शिव त्यांच्यासाठी आकाशात पाच कोस विस्ताराची एक नगरी निर्माण करतो.
विष्णू तिथे तपश्चर्या करतो. त्याच्या परिश्रमातून पाण्याचे प्रवाह निर्माण होतात आणि ते शून्य भरून टाकतात. त्याच्या कानातून एक रत्न पडते, आणि ते जिथे पडते ते ठिकाण मणिकर्णिका हे पवित्र क्षेत्र बनते. सर्वत्र पाणीच पाणी असल्याने नगरी तरंगू लागते, आणि शिव तिला आपल्या त्रिशूलावर तोलून धरतो. विष्णू तिथे प्रकृतीसह निद्रा घेतो; शिवाच्या आज्ञेने विष्णूच्या नाभिकमळातून ब्रह्मदेव जन्मतो, आणि पुढे ब्रह्मदेव ब्रह्मांडात चौदा भुवने निर्माण करतो.
मग कर्मांनी बांधलेल्या जीवांना आपल्यापर्यंत पोहोचण्याचा मार्ग मिळावा म्हणून शिव काशिकेला आपल्या त्रिशूलावरून उतरवून मर्त्यलोकात सोडतो. तिथे तो स्वतः अविमुक्त नावाच्या लिंगाची स्थापना करतो. तो नगरीला आपल्या त्रिशूलावर धरून ठेवतो, म्हणून ब्रह्मदेवाच्या दिवसाच्या अखेरीस होणाऱ्या प्रलयातही ती टिकते. काशी या नावाचे स्पष्टीकरण पुराण हे ठिकाण काय करते यावरून देते: ते माणसाची कर्मे खेचून काढते, किंवा नष्ट करते.
जगाच्या कल्याणासाठी शिवाने इथे राहावे, अशी विनंती रुद्र करतो. अविमुक्त लिंग अश्रू ढाळत त्याला काशीला आपली राजधानी बनवून जीवांना संसारातून सोडवण्याची विनंती करते. शिव राहतो. तेव्हापासून, अध्याय सांगतो, काशी हे सर्वश्रेष्ठ पवित्र क्षेत्र आहे, कारण शिव तिथे आला आहे.
पुढच्या अध्यायात पार्वती शिवाला दोन अविमुक्तांच्या — काशी आणि विश्वेश्वर यांच्या — महिम्याविषयी विचारते. शिव वाराणसीला आपले गुप्त क्षेत्र म्हणतो आणि तिचे एकमेव विशेष वैशिष्ट्य सांगतो. या नगरीत जो कोणी मरतो — कोणत्याही वर्णाचा, वयाचा किंवा आश्रमाचा, कोणत्याही अवस्थेतील स्त्रिया, अगदी कीटक, पक्षी आणि वनस्पतीसुद्धा — त्याला मुक्ती मिळते, आणि ही मुक्ती ज्ञान, भक्ती, कर्मकांड, दान किंवा जन्म यांवर अवलंबून नसते. म्हणूनच, तो म्हणतो, या ठिकाणाला अविमुक्त म्हणतात. पवित्र क्षेत्र प्रत्येक दिशेला पाच कोस पसरलेले आहे. इथे राहणे म्हणजे मोकळीक नव्हे: अविमुक्तात पाप करणाऱ्यांना मुक्त होण्यापूर्वी भैरवाच्या हातून दहा हजार वर्षे यातना भोगाव्या लागतात. जे कर्म आधीच फळ देऊ लागले आहे ते भोगावेच लागते, पण आगमनानंतर गंगेत स्नान केल्याने बाकीचे नष्ट होते.
हे कथन लिंगाची दोन नावे — अविमुक्त आणि विश्वेश्वर — देते, आणि ग्रंथात शिवाच्याच शब्दांत सांगितलेला सिद्धांत देते: काशीत मरण पावणारा पुनर्जन्मातून मुक्त होतो.
हे वर्णन कुठून आले
- पुराण: Shiva Purana, Kotirudra Samhita 22.8–40 (J. L. Shastri trans., 1950) wisdomlib.org
- पुराण: Shiva Purana, Kotirudra Samhita 23.3–53 (J. L. Shastri trans., 1950) wisdomlib.org