ఘుశ్మ సరస్సు
దక్షిణ ప్రాంతంలో దేవ అనే పర్వతం దగ్గర సుధర్ముడు నివసిస్తాడు — భరద్వాజ గోత్రానికి చెందిన విద్వాంసుడైన బ్రాహ్మణుడు, వైదిక మార్గానికి, యజ్ఞాగ్నులకు, శివారాధనకు అంకితమైనవాడు. అతని భార్య సుదేహ కూడా అంతే భక్తురాలు. వారికి కొడుకు లేడు.
సుధర్ముడు దాన్ని అంగీకరిస్తాడు; సుదేహ అంగీకరించదు, అతనిపై ఒత్తిడి తెస్తూనే ఉంటుంది. ఆ ఒత్తిడికి అతను యజ్ఞాగ్నిలో రెండు పూలు వేసి, వాటిలో ఒకదాన్ని ఎంచుకోమని ఆమెకు చెబుతాడు — ఒకటి కొడుకును సూచిస్తుంది. ఆమె మరొకదాన్ని ఎంచుకుంటుంది; సుధర్ముడు దాన్ని విధిగా స్వీకరిస్తాడు. అప్పుడు సుదేహ అతన్ని మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోమని ప్రతిపాదిస్తుంది. మొదట అతను నిరాకరిస్తాడు. ఆమె తన చెల్లెలు ఘుశ్మను తీసుకువస్తుంది. చెల్లెలికి పుట్టే కొడుకుపై సుదేహకు ద్వేషం కలగవచ్చని సుధర్ముడు హెచ్చరిస్తాడు; తన సొంత చెల్లెలిపై తనకు ఎప్పటికీ అసూయ కలగదని సుదేహ అంటుంది. సుధర్ముడు ఘుశ్మను పెళ్లి చేసుకుని, ఆమెను చూసుకోమని సుదేహకు చెబుతాడు.
ఘుశ్మ భక్తికి ఒక ప్రత్యేక రూపం ఉంది. ప్రతి రోజూ, అక్క అనుమతితో, ఆమె మట్టితో నూట ఒక్క శివ ప్రతిమలను చేసి, పూజించి, దగ్గర్లోని ఒక సరస్సులో వేస్తుంది. కాలక్రమంలో ఆ సంఖ్య లక్షకు చేరుతుంది. శివుని అనుగ్రహంతో ఆమెకు అందమైన, అదృష్టవంతుడైన కొడుకు పుడతాడు; సుధర్ముడు ఆనందిస్తాడు.
పిల్లవాడు పెరిగే కొద్దీ సుదేహ అసూయ కూడా పెరుగుతుంది. అతనికి పెళ్లవుతుంది; ఇంట్లో అందరూ ఘుశ్మను మరింత గౌరవిస్తారు. కొడుకు, కోడలు అక్కకు కూడా సొంతమేనని ఘుశ్మ చెబుతుంది; కోడలు సుదేహను అత్తగారిలా చూసుకుంటుంది; అయినా ఘుశ్మ కన్నీళ్లు మాత్రమే తన గుండెలోని మంటను చల్లార్చగలవని సుదేహ నిర్ణయించుకుంటుంది. ఒక రాత్రి, ఆ యువకుడు భార్య పక్కన నిద్రపోతుండగా, సుదేహ అతన్ని ముక్కలుగా నరికి, ఆ ముక్కలను ఘుశ్మ తన మట్టి ప్రతిమలను వేసే సరస్సుకు తీసుకెళ్లి వేసి, తిరిగి వచ్చి పడుకుంటుంది.
ఉదయం రక్తసిక్తమైన పడకను చూసి కోడలు విలపిస్తుంది; సుదేహ దుఃఖిస్తున్నట్లు నటిస్తుంది. ఘుశ్మ ఏ కలవరమూ కనబరచకుండా తన పూజను పూర్తి చేస్తుంది. బిడ్డను ఇచ్చింది శివుడే, శివుడే అతన్ని కాపాడతాడు; ఆందోళన పడితే ఏమీ మారదు — అని ఆమె ఆలోచిస్తుంది. ఆ రోజు ప్రతిమలను సరస్సుకు తీసుకెళ్తుంది — తిరిగి వస్తుండగా ఒడ్డున తన కొడుకు నిలబడి ఉండటం చూస్తుంది. తల్లి సద్గుణం, శివుని అనుగ్రహం తనను తిరిగి బతికించాయని అతను చెబుతాడు.
అప్పుడు శివుడు ప్రకాశవంతమైన జ్యోతి రూపంలో ప్రత్యక్షమై, తన త్రిశూలంతో సుదేహను సంహరిస్తానంటాడు. బదులుగా తన అక్కను కాపాడమని ఘుశ్మ వేడుకుంటుంది: తమకు హాని చేసినవారికి కూడా సాయపడేవారిని చూసినంత మాత్రాన్నే పాపం తొలగిపోతుందని ఆమె అంటుంది. సంతోషించిన శివుడు రెండవ వరం ఇస్తానంటాడు. లోకాల రక్షణ కోసం తన పేరుతో అక్కడే ఉండమని ఘుశ్మ కోరుతుంది. ఘుశ్మేశ లింగంగా అక్కడ ఉండటానికి శివుడు అంగీకరించి, సరస్సుకు శివాలయం అని పేరు పెట్టి, ఘుశ్మ వంశానికి నూట ఒక్క తరాల పాటు ఆశీస్సులు వాగ్దానం చేస్తాడు. సుధర్ముడు, ఘుశ్మ, సుదేహ లింగం చుట్టూ నూట ఒక్కసార్లు ప్రదక్షిణ చేస్తారు; సిగ్గుపడిన సుదేహ ప్రాయశ్చిత్తం చేసి క్షమాపణ కోరుతుంది.
ఈ కథ లింగానికి ఘుశ్మేశ్వరుడు అనే పేరు ఎలా వచ్చిందో, ఆలయం పక్కన శివాలయ కోనేరు ఎందుకు ఉందో వివరిస్తుంది. అనువాదకుడి టిప్పణులు దేవ పర్వతాన్ని దేవగిరి — నేటి దౌలతాబాద్ — గా గుర్తించి, శివాలయ సరస్సును ఔరంగాబాద్ జిల్లాలో దేవగిరి దగ్గర ఉంచుతాయి.
ఈ కథనం ఎక్కడి నుండి వచ్చింది
- పురాణం: Shiva Purana, Kotirudra Samhita 32.1–52 (J. L. Shastri trans., 1950) wisdomlib.org
- పురాణం: Shiva Purana, Kotirudra Samhita 33.1–56 (J. L. Shastri trans., 1950) wisdomlib.org