पाऊस न लागलेले भात
हे शहर नेहमीच तिरुनेलवेली म्हणून ओळखले जात नव्हते. जिल्हा प्रशासनाच्या नोंदीनुसार त्या नावापूर्वी ते वेणुवनम, म्हणजे बांबूचे वन, म्हणून ओळखले जात असे, आणि नेल्लूर व सालिवेली या नावांनीही.
येथे वेद शर्मा नावाचा एक ब्राह्मण राहतो, शिवाचा भक्त. तो भात गोळा करत आहे, आणि ते धान्य त्याच्या स्वतःच्या ताटासाठी नाही: ते शिवाला अर्पण करण्यासाठी आहे. अर्पण करण्यापूर्वी ते वाळवावे लागते, म्हणून तो भात उघड्यावर पसरतो.
मग पाऊस येतो. धान्य उघड्यावर पडलेले असतानाच तो शहरावर कोसळतो, आणि वेद शर्माने गोळा केलेले अर्पण वाया जाण्याच्या बेतात असते.
तो त्याला शक्य असलेली एकमेव गोष्ट करतो. तो शिवाची प्रार्थना करतो.
शिव धान्याला आडोसा देऊन उत्तर देतो. शहरावर पाऊस पडतो, पण देवासाठी पसरलेले भात त्यापासून सुरक्षित राहते, आणि अर्पण वाचते.
या प्रसंगामुळे देवाला एक नाव मिळते. त्याने भाताला आडोसा दिला म्हणून त्याला नेल्वेलिनाथर म्हणतात. हे नाव देवाकडून शहराकडे जाते, आणि तेव्हापासून ते तिरुनेलवेली म्हणून ओळखले जाते — जुन्या वेणुवनम ऐवजी आज ते हेच नाव धारण करते.
जुन्या नावातील बांबूऐवजी भात मंदिराच्या ओळखीच्या केंद्रस्थानी का आहे, हे ही कथा स्पष्ट करते: ती देवाच्या नावाचा आणि शहराच्या नावाचा उलगडा करते. बांबू मात्र विसरला गेलेला नाही. जिल्हा प्रशासन आजही बांबूची नोंद मंदिराचा स्थळवृक्ष, म्हणजे स्थळाचा पवित्र वृक्ष, म्हणून करते, आणि देवाची दुसरी उपाधी, वेणुवननाथर, त्याच्या नावात वन जपून ठेवते. ती दुसरी उपाधी एका वेगळ्या प्रसंगातून येते — त्याच वनात रामकोन नावाचा गवळी अडखळल्याचा प्रसंग — जो पुढच्या वर्णनात सांगितला आहे.
हे वर्णन कुठून आले
- सरकारी: District Administration, Tirunelveli, "Arulmigu Nellaiyappar Arultharum Gandhimathi Amman Temple Tirunelveli Town" tirunelveli.nic.in · 2026-10-09 रोजी पाहिले