नर आणि नारायण शिवाला राहण्याची विनंती करतात
अध्यायाची सुरुवात दोन तपस्व्यांनी होते. शिव पुराण ज्यांना विष्णूचे अवतार आणि शिवाचे आध्यात्मिक पुत्र म्हणते, ते नर आणि नारायण भरतखंडात तपश्चर्या करत असतात (श्लो. 1).
ते मातीच्या लिंगात शिवाची पूजा करतात. त्यांच्या विनंतीवरून त्यांची पूजा स्वीकारायला शिव दररोज त्या मातीच्या मूर्तीत येतो (श्लो. 2). हे बराच काळ चालते (श्लो. 3).
अखेर शिव त्यांना सांगतो की तो प्रसन्न आहे आणि त्यांना वर मागायला सांगतो (श्लो. 4). नर आणि नारायण जगाचे कल्याण मनात ठेवून उत्तर देतात (श्लो. 5). जर तू प्रसन्न असशील, ते म्हणतात, आणि वर द्यायचाच असेल, तर तू आपल्या स्वरूपात इथेच राहावेस (श्लो. 6).
शिव मान्य करतो. तो हिमवतावरील केदार येथे ज्योतिर्लिंगाच्या रूपात राहतो (श्लो. 7), आणि केदारेश्वर हे नाव धारण करतो (श्लो. 9). तिथे दर्शन आणि पूजा केल्याने तो भक्तांना ते मागतील ते देतो (श्लो. 9). पूर्वीच्या युगांतील देव आणि ऋषी त्या ठिकाणी पूजा करतात आणि त्यांना इच्छित फळ मिळते (श्लो. 10).
अध्यायाचा उरलेला भाग यात्रेच्या पुण्याचे वर्णन करतो. केदारच्या मंदिरात शिवाची प्रत्यक्ष पूजा होते (श्लो. 18). तिथे अंगठी किंवा कडे दान करणारा यात्रेकरू शिवाला प्रिय होतो (श्लो. 19–20). पुढे बदरी वनात गेल्याने माणूस जिवंतपणीच मुक्त होतो (श्लो. 19–20). नर, नारायण आणि केदारेश्वर यांच्या रूपांचे दर्शन मुक्ती देते (श्लो. 21), आणि भारतातील लोकांनी नर-नारायणेश्वर आणि केदारेश यांची पूजा करावी, या विनंतीने अध्याय संपतो (श्लो. 24).
हा प्रसंग मंदिराच्या केदारेश्वर — केदारचा स्वामी — या नावाचे स्पष्टीकरण देतो. यात्रेचे अध्यायातील वर्णन केदारपाशीच का थांबत नाही, हेही तो स्पष्ट करतो: त्याच परिच्छेदात तो यात्रेकरूला पुढे बदरी वनाकडे पाठवतो (श्लो. 19–20).
हे वर्णन कुठून आले
- पुराण: Shiva Purana, Kotirudra Samhita 19 (J. L. Shastri tr., The Siva Purana Part 3, Motilal Banarsidass, pp. 200–202) archive.org